 |
|
เอ๊ะ กับเรื่องไม่ธรรมดาของหมากับแมว
ดารา-นักร้องสาวสวย เสียงดี เอ๊ะ-ศศิกานต์ อภิชาตวรศิลป์ เริ่มต้นการอ่านจากหนังสือการ์ตูน ปัจจุบันเธอก็ยังหยิบการ์ตูนมาอ่านบ่อยๆ ส่วนหนังสือวรรณกรรมนั้น เธอบอกเพิ่งสนใจเมื่ออายุ 20 กว่าๆ เริ่มจากอ่านเพื่อความบันเทิงเป็นอันดับแรก ต่อมาจึงอ่านเพื่อเติมเต็มข้อมูล และเติมเต็มความคิด
.....เป็นคนไม่ถึงกับติดหนังสือมาก แต่เมื่อเราต้องการข้อมูล เราจะเติมด้วยการอ่าน เอ๊ะว่าถ้าเราไม่ได้อ่าน ความคิดเราจะอยู่ที่เดิม.....
 เล่มโปรดที่มาช่วยเติมเต็มความคิดของเธอคือหนังสือของประภาส ชลศรานนท์ ไล่มาตั้งแต่คุยกับประภาส ตัวหนังสือคุยกัน กบเหลาดินสอ เธอว่าตัวหนังสือของเขาทำให้ต้องกลับมาคิดต่อทุกครั้ง แต่ถ้างานเขียนแนวประชดประชันเสียดสีก็ต้อง ยายเมาธ์วอนสอนหญิง ของ ดร.เสรี วงษ์มณฑา ส่วนเรื่องสั้นยกให้ ปราบดา หยุ่น
.....ชอบการใช้ภาษาของเขา มีเอกลักษณ์ไม่เหมือนใคร เช่นพูดถึง อ. เขาจะหาคำที่มี อ.อ่างมาสัมผัสกันได้ยาวมาก แสดงว่าเขาเป็นคนรู้จักภาษาดี เอ๊ะว่าหายากในนักเขียนรุ่นใหม่.....
พูดถึงปราบดา หยุ่น เธอก็มีผลงานของเขาอีกเล่มมาเล่าให้ฟัง เป็นงานแปลที่ชื่อ "คนหัวหมา"
.....เล่มนี้เป็นหนังสือรวมเรื่องสั้นเขียนโดยอาร์เธอร์ แบรดฟอร์ด แปลโดยพี่คุ่น ตอนแรกที่ซื้อมา ไม่คิดว่าเรื่องเป็นอย่างนี้ เพราะมันแปลกมาก มีเหตุการณ์ประหลาดๆ ในแต่ละเรื่องซึ่งเกี่ยวโยงกับหมาได้ อาทิ เรื่องหนึ่งตัวละครตัวหนึ่งไปมีอะไรกับหมา พอคลอดลูกออกมาก็เอาลูกไปลอยน้ำ จนเวลาผ่านไปนานมาก อยู่ดีๆ วันหนึ่ง รู้สึกเหมือนมีตัวอะไรตัวหนึ่งมีขนวิ่งเข้ามาอยู่ในบ้านและเข้ามาหลบใต้โซฟา ไปๆ มาๆ คือลูกของไอเนี่ยกลับมา คือมันจะเกินจริงค่ะ ตัวละครในแต่ละเรื่องเหมือนตัวละครปกติ บางคนจะบ้า บางคนเลี้ยงหมาแบบพิการทุกตัว ไม่มีแขน ไม่มีขาบ้าง คาแรกเตอร์ของตัวละครแปลกๆ แต่เป็นแปลกที่อ่านสนุก ต้องบอกว่าคิดได้ไง อ่านแล้วทึ่ง คือสไตล์การเขียนเขาแปลกประหลาดด้วย บางทีก็ดูเรียบๆ แบบเฉยเมย แต่อ่านแล้วจะรู้สึกว่ามีความหมายซุกซ่อนอยู่.....
ส่วนเล่มที่เธอกำลังอ่านและดูจะชอบมากเหมือนกัน ก็คือ "มิเกะเนะโกะ โฮล์มส์ แมวสามสียอดนักสืบ" ของอาคากะวา จิโร
.....จริงๆ เริ่มจากเห็นเพื่อนซื้อก่อน เพื่อนก็บอกว่าเป็นหนังสือแปลของญี่ปุ่นที่สนุกมาก เพราะเอ๊ะไม่ค่อยได้ติดตามหนังสือแปลญี่ปุ่นเท่าไหร่ แต่พอเพื่อนบอกว่าคนที่เขียนการ์ตูนเรื่องโคนั้น ได้แรงบันดาลใจมาจากนิยายเล่มนี้ เราเป็นคนชอบอ่านการ์ตูนอยู่แล้ว โคนันคุงก็อ่าน เลยอยากรู้ว่าเป็นยังไงทำไมอ่านเล่มนี้แล้วถึงอยากมาเขียนเป็นเรื่องราวโคนัน เลยซื้อมาอ่าน ซึ่งตอนนี้ออกมา 3 เล่มแล้วค่ะ ไม่จำเป็นต้องอ่านเล่มหนึ่งก่อนก็รู้เรื่องค่ะ เพราะแต่ละเล่มจบในตอน เอ๊ะชอบเรื่องแนวนี้อยู่แล้ว ทั้งหนังที่ดู การ์ตูนที่อ่านก็เป็นแนวสืบสวน ที่อ่านมาแล้วก็คือตอนปริศนาศพนักศึกษาสาว สังหารโหดอาจารย์ และที่กำลังอ่านอยู่คือตอนหมู่บ้านแมวผี ตัวละครหลักๆ ของเรื่องมีไม่กี่ตัว ก็จะมีพระเอก ซึ่งเป็นตำรวจ น้องสาวพระเอก ตำรวจรุ่นน้องผู้ช่วยพระเอกและโฮล์มส์ แมวสามสี แมวนักสืบ คอยเก็บร่องรอยคอยบอกใบ้ช่วยพระเอกสืบคดี ตอนที่อ่านครั้งแรก โอ๊ย...ตายแล้ว ชื่อญี่ปุ่นเยอะมาก เราจะจำได้ไหมเนี่ย กังวลไงค่ะเพราะมัวแต่ไปจำชื่อตัวละครตัวนั้นตัวนี้ แต่พออ่านๆ ไปกลับจำได้เอง เนื้อเรื่องสนุกมาก อยากรีบอ่านให้ถึงตอนจะไขปริศนาว่าตกลงมันเกิดขึ้นยังไง ใครเป็นคนทำ มีวิธีฆ่ายังไง ชอบตั้งแต่บทนำของเรื่องเลยนะคะ บทนำเขาไม่เหมือนเรื่องอื่น คือมันสามารถดึงให้เราเข้าไปอยู่ในเรื่องได้ ทำให้อยากรู้เหตุการณ์ในบทต่อไปอย่างมาก คนเขียนเขาเก่ง บรรยายให้เราเห็นภาพตามเป็นฉากๆ เป็นช็อตๆ เลยไม่สงสัยแล้วว่าทำไมเรื่องนี้ถึงเป็นแรงบันดาลใจให้มีการ์ตูนเรื่องโคนัน.....
ถามว่ายังมีหนังสือเล่มไหนอีกไหมที่เธออยากอ่านอีก สาวสวยรีบตอบว่า "มิเกะเนะโกะ โฮล์มส์ แมวสามสียอดนักสืบ" ตอนต่อไป อ้อ...ลืมบอกไปค่ะว่าสาวคนนี้เธอมีแมวเป็นเพื่อนตั้ง 3 ตัว
|
|
|
หน้านี้ถูกเปิดอ่านแล้ว
ครั้ง |
|
|
|
| 
งานอดิเรก
ความคิดเห็นเกี่ยวกับ: เอ๊ะ กับเรื่องไม่ธรรมดาของหมากับแมว
แสดงความคิดเห็น
ซ่อนความคิดเห็น
รำคาญข้อความโฆษณา หรือพบข้อความไม่เหมาะสม กรุณาช่วยกันคลิก "
" เพื่อช่วยให้ทีมงานดำเนินการลบข้อความดังกล่าวได้รวดเร็วยิ่งขึ้น ขอบคุณมากค่ะ
จำนวนข้อความทั้งหมด 132
เลือกชุดสัญลักษณ์แสดงอารมณ์