ดารา ซุบซิบดารา แฟชั่นดารา วอลเปเปอร์ ประวัติดารา ดาราหน้าใหม่ สัมภาษณ์ Photo Gallery Gossip ภาพดารา ดาราเกาหลี ดาราเอเชีย ดาราไทย ดาราญี่ปุ่น เวียร์ วิน แพนเค้ก เรน คิมจองฮุน จูจีฮุน กบ สุวนันท์ ต๊ะ วริษฐ์ ป๋อ ณัฐวุฒิ Rain Princess Hours ยุนอึนเฮ ลีจุงกิ
 
 หน้าแรก   ซุบซิบดารา   จับเข่าคุยกัน   วันว่างดารา   เกาะติดดารา   รวมภาพดารา   ดาราหน้าใหม่   S! กรี๊ด   ข่าว PR   ซื้อ - ขาย   เว็บบอร์ด   RSS 
ดาราคิดยังไง    สัมภาษณ์

  ค้นหาเรื่องดารา-คนดัง  
   หน้าแรก > จับเข่าคุยกัน > สัมภาษณ์
   สัมภาษณ์
สัมภาษณ์
Jazzy Lady แพนเค้ก-เขมนิจ จามิกรณ์

จากเวทีการประกวดไทยซูเปอร์โมเดล 2004 เหมือนเป็นโอกาสให้นางเอกน้องใหม่อย่าง “แพนเค้ก-เขมนิจ จามิกรณ์” ก้าวสู่เส้นทางบันเทิง กับงานแสดงเรื่องแรกในละคร “สืบ-สาว-ราว-รัก” จากนั้นตามติดด้วยงานละครที่มีอย่างต่อเนื่อง...จนถึงวันนี้เวลาผ่านมากว่า 2 ปี แม้แพนเค้กจะยังไม่ติดอันดับเป็นนางเอกแถวหน้า แต่เธอก็เป็นนางเอกดาวรุ่งที่กำลังเป็นดาวจรัสแสง



คิดยังไงกับคำพูดที่ว่าแพนกำลังเป็นดาวจรัสแสงของวงการบันเทิง?
  • ดาวจรัสแสงเลยหรือคะ ยังไม่ถึงขนาดนั้นหรอกค่ะ ( ยิ้มๆ ) แต่แพนได้รับโอกาสตรงนั้นมามากกว่า เราได้ลองทำหลายอย่าง ตั้งแต่การประกวดมาก็ได้มาเดินแบบเล่นละคร ก็อาจจะอยู่ในช่วงที่เราได้ลองทำอะไรหลายอย่างมากกว่า และมีคนคอยช่วยและให้คำแนะนำเสมอ โดยที่เราก็รู้สึกเหนื่อยบ้างนะแต่ก็สนุก เพราะมันมีอะไรให้เราได้ทำตลอด ให้เราได้ปรับตัวหลายๆ อย่าง ซึ่งสังคมแต่ละที่ก็ไม่เหมือนกัน เราก็ต้องพยายามปรับเปลี่ยนตัวเองไปในหลายๆ แบบ แม้เราอาจจะประสบการณ์ไม่เยอะเท่าคนอื่น แต่ในสิ่งที่เราไม่เคยรู้มาก่อนก็ค่อยๆ รู้ ซึ่งมันก็จะสอนเราไปเองเรื่อยๆ

    2 ปีกับการเรียนรู้หรือประสบการณ์ที่ได้มาในการทำงาน?
  • ได้เรียนรู้เรื่องการทำงาน และการที่เราได้เจอคนหลายๆ แบบ ทำให้เราต้องเข้าใจว่าในสังคมแบบนี้เราควรจะอยู่แบบไหน ควรทำตัวยังไง และแม่จะบอกแพนเสมอว่าเราทำงานตรงนี้ สุดท้ายขอให้เรากลับมาเป็นตัวเราเหมือนเดิม กลับมาอยู่ที่เดิมของเรา ทำให้แพนไม่ยึดติดกับอะไร เราไปทำงานเสร็จจะดีหรือไม่ดียังไงพรุ่งนี้เริ่มต้นกันใหม่ คือคุณแม่จะคอยย้ำเสมอไม่ให้แพนหลงไปกับแสงสี ให้รู้เสมอว่าเราเป็นใคร ทำอะไรยังไง และไม่ว่าเราจะไปอยู่ตรงไหนซึ่งอาจจะหวือหวาไปตามช่วง แต่ท้ายสุดขอให้เราเป็นลูกของแม่ เป็นพี่ของน้อง กลับมาในที่เดิมของเรา

    มีสักครั้งมั้ยที่แพนอาจจะเผลอไผลไปบ้าง?
  • ก็มีบ้าง บางทีเราไปเจออะไรที่ช่วงนี้กำลังหวือหวา เราก็จะได้เห็นอะไรหลายๆ มุมจากหลายๆ คน ซึ่งมันก็อยู่ที่เราจะเลือกให้ตัวเองเป็นแบบไหน คือแพนรู้สึกว่าในกลุ่มคนแต่ละคนก็มีอะไรไม่เหมือนกัน แต่แพนจะกลับมาอยู่กับคุณแม่มากกว่า ตอนนี้พอทำงานเสร็จก็กลับเลย

    แล้วสิ่งที่เสียไปล่ะ?
  • คงเป็นชีวิตในช่วงนี้มั้งคะ ช่วงการเรียนมหาวิทยาลัย หรือการอยู่กับเพื่อน ถามว่าแพนเสียดายไหม ก็ไม่ได้เสียดายอะไรมาก เพราะว่าเราก็ได้มาเรียน แต่บางวันเราขับรถผ่านเห็นเขานั่งติวหนังสือกันอยู่ใต้ตึก แพนจะบอกแม่ว่า เราไม่เคยต้องมาอยู่ในชีวิตแบบนี้เลยเนาะ หรือเขาไปเข้าแคมป์ไปเก็บตัวรับน้อง คือแพนไม่เคยได้อยู่ในบรรยากาศแบบนี้เลย มีอยู่ครั้งหนึ่งวันนั้นเขารับรุ่นกัน ภาพที่เราเห็นคือทุกคนกอดกันร้องไห้ เราก็เฮ้ย...นี่เราพลาดอะไรไปหรือเปล่า เราขาดอะไรไปหรือเปล่า มันก็เออ...อยากอยู่ในบรรยากาศแบบนี้บ้าง

    คือแพนรู้สึกว่าช่วงชีวิตมหา’ลัยเป็นอะไรที่สนุกมาก แต่เหมือนเราเอาชีวิตตรงนี้ไปทำงานซะส่วนใหญ่ ซึ่งกลุ่มคนหรือเพื่อนๆ ที่แพนได้มาก็จะเป็นกลุ่มคนอีกกลุ่มหนึ่ง ซึ่งแบบว่าอาจจะโตก็เลยทำให้แพนดูโตกว่าเพื่อนในรุ่นเดียวกัน คือมันก็ได้อย่างเสียอย่างแต่ก็ถือว่าโอเค. เพราะเพื่อนๆที่เจอมาก็น่ารัก เป็นประสบการณ์ที่เป็นความรู้สึกดีๆ กับการเรียนมหา’ลัยด้วย ก็โอเค.นะคะถ้าชั่งน้ำหนักดูแล้ว คือการทำงานตรงนี้ถ้าเราเลือกขอเรียนก่อนแล้วค่อยกลับมาทำงาน เหมือนเราปัดโอกาสไป แล้ววันข้างหน้าถามว่าเราจะมีโอกาสเลือกแบบนี้ได้ไหม มันก็คงไม่ได้ แต่ถ้าเรามีโอกาสได้ทำงานก็ทำไปก่อนดีกว่ามารู้สึกเสียดายทีหลังมันแย่ยิ่งกว่า”

    ชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยเป็นยังไงบ้าง?
  • ก็ดีค่ะ ก็ได้มาเรียนบ้างมาเจอเพื่อนๆ ซึ่งเพื่อนๆ ในเมเจอร์เดียวกันก็น่ารัก ช่วยเก็บเลกเชอร์ไว้ให้และยังนึกถึงโทร.มาหามาถามแพนว่าจะสอบแล้วนะอ่านหนังสือหรือยัง ก็จะมีประมาณ 30 กว่าคน เราก็ได้ไปจอยไปเจอคนอื่น ก็เป็นชีวิตที่แปลกดี และไม่มีใครมาสนใจเรา แต่ถ้าเราหายไป อาจารย์ก็จะรู้ทันทีว่าเขมนิจไม่มาอีกแล้ว ก็ต้องขอความร่วมมือกับอาจารย์นิดหนึ่งให้ช่วยหน่อย แต่ถ้าคนเห็นแพนอยู่มหา’ลัยจะเห็นแพนคนเดียวซะเป็นส่วนใหญ่ ไม่ใช่ไม่มีใครคบนะคะ ( หัวเราะ ) แต่พอแพนเรียนเสร็จก็จะกลับเลย โดยแม่ก็จะมารอรับอยู่แล้ว

    คือพออยู่ในช่วงเวลาที่มาเรียนเราก็อยู่กับเพื่อน แต่พอเรียนเสร็จก็หาแม่ทันที เพราะเราอยู่กับแม่สบายใจสุด อยากทำอะไรก็ทำ แต่บางทีเพื่อนๆ ก็ชวนแพนไปโน่นไปนี่นะ แต่ตอนนี้เหมือนให้เราทำอะไรเรื่อยเฉื่อยจะเริ่มทำไม่ได้แล้ว เพราะที่ผ่านมาเรามีอะไรต้องทำตลอดเวลา อย่างถ้าเพื่อนจะไปสวนรถไฟหรือไปไหน โอเค.เราไปได้แต่เท่านี้นะ ไปได้แป๊บหนึ่งก็จะอยู่ไม่ได้แล้ว กลับมาหาแม่มาอยู่กับแม่ดีกว่า คือพอเรามาทำงานตรงนี้ชีวิตหรือเวลามันค่อนข้างแบบเป๊ะๆ และมีอะไรให้ทำตลอด แต่พอมาอยู่กับเพื่อนทำอะไรเรื่อยๆ เราก็เฮ้ย...ทำอะไรสักอย่างเถอะ ให้อยู่เฉยๆ เริ่มอยู่ไม่ได้แล้ว

    ขนาดโตเป็นสาวแล้วแต่ก็ยังติดแม่แจ?
  • เพราะแพนกับแม่อยู่ด้วยกันตลอดไงคะ และเวลาอยู่กับแม่แพนสบายที่สุด อยากทำอะไรก็ทำได้เลยไม่ต้องอะไรมาก ขนาดพักเที่ยงแพนก็ไม่ได้ไปกินข้าวกับเพื่อนนะ แต่มานั่งกินข้าวกับแม่ในรถ ยังไงดีล่ะ...แพนรู้สึกทุกอย่างดูวุ่นวายคนเยอะแยะไปหมด คือแพนก็ไปกินได้แต่พอไปแล้วคนละฟิลมากกว่า จนแม่แซวแพนว่าจะรับปริญญาพร้อมกับแพน

    แต่เวลาที่แพนอยู่กับเพื่อนก็สบายนะ แต่แพนก็บอกไม่ถูกเหมือนกัน จะบอกยังไงดี คือแพนอาจจะไม่ได้สนิทกับเพื่อนมาก ก็จะแค่ระดับหนึ่ง แล้วเพื่อนๆ พอเรียนเสร็จเขาก็จะไปอยู่ที่คณะของเขาหรือไปอยู่ซุ้ม และแพนก็เคยลองนะไปสมัครเข้าชมรมค่ายอาสา วันหนึ่งเขาก็มีงานเลี้ยงแพนก็ไปแต่ไปแล้วอยู่ได้ไม่นานจริงๆ รู้สึกเหมือนเราไม่เคยได้เข้ามาอยู่ตรงนี้เลยก็ไม่ได้รู้สึกอินอะไรกับเขาเลย เขาคุยเขาเล่นกันเขาสนุก แต่เราไม่ใช่อ่ะ

    ไปกับเพื่อนทำให้แพนต้องคอยระวังตัวหรือรักษาภาพการเป็นนางเอกหรือเปล่า?
  • ไม่หรอกค่ะ เราก็เป็นตัวเราเหมือนเดิม เราก็ดำเนินชีวิตไปตามปกติก็เท่านั้นเองไม่ได้มีอะไร ถ้าคนรู้จักจะรู้ว่าแพนเป็นยังไง แต่แพนเป็นคนไม่ค่อยเข้าไปคุยกับใครก่อน แต่แพนไม่ได้แบบว่าหยิ่งนะ แต่เป็นคนเฉยๆ มากกว่า เป็นตัวเรา ที่ไม่ค่อยได้อะไรกับใครเท่าไหร่ แต่เราก็พยายามทำตัวเองให้กลมกลืนสนุกสนานกันไป

    กับเพื่อนๆ ในวงการ?
  • เพื่อนในวงการอย่าง พี่ร็อคกี้-สุรบดินทร์ หรือ พี่เบิ้ม ก็จะสนิทกันมากกว่าเพื่อนที่มหา’ลัย เขาจะรู้ว่าเราเป็นยังไงทำอะไร คือมันจะเข้าใจกันมากกว่า เพราะเขาทำงานเหมือนกับเรา และมีไลฟ์สไตล์ที่คล้ายๆ กัน เหมือนเรามีเรื่องคุยคล้ายๆ กัน ต่างคนไปทำอะไรมาเล่าให้กันฟัง และด้วยความที่เราสนิทกันมากๆ ด้วยเลยเป็นอะไรที่สบายๆ มากกว่า แต่พอแพนหายไปทำงาน เพื่อนๆ ที่มหา’ลัยก็จะบ่นว่าหายไปไหนทำอะไร แพนก็จะพยายามหาเวลาที่เจอเพื่อนทั้งสองกลุ่มให้ได้พอๆ กัน ก็ต้องพยายามจัดสรรเวลานิดหนึ่ง

    มีหนุ่มๆ มหา’ลัยมากรี๊ดบ้างมั้ย?
  • ไม่มีเลยค่ะ ( หัวเราะ ) เพราะแพนไม่ค่อยได้อยู่มหา’ลัยด้วยแหละ แล้วพอเรียนเสร็จก็กลับ ก็เลยไม่ค่อยได้อะไรเท่าไหร่ แต่ช่วงแรกๆ อาจจะมีรุ่นพี่โทร.มาหาเราก็คุยบ้าง แต่ตอนหลังเราก็ทำงานไม่ได้คุยอะไรกับใครได้ตลอดเลยไม่มีอะไรเลย ส่วนเพื่อนในห้องก็ไม่มีเพราะมีเพื่อนผู้ชายแค่ 2 คนนอกนั้นเป็นผู้หญิงหมด เอ...หรือเพราะแพนเป็นคนเฉยๆ ด้วยมั้ง คนเลยอาจไม่ค่อยกล้ามาคุยอะไร

    รู้สึกยังไงกับคำชมที่บอกว่าแพนเป็นนักแสดงที่น่ารักและยังเหมือนเดิม?
  • มีคนมาชื่นชมแพนก็มาจากแม่ที่ช่วยสอนมากกว่า รวมไปถึงพี่ๆ หลายคนช่วยสอนและให้คำแนะนำ ทำให้เราได้คิดอะไรตลอด ก็ขอบคุณมาก เรามาทำงานเจอพี่ๆ หลายคนที่เขาประทับใจ ในขณะที่เราก็ประทับใจเขาด้วย ก็เลยทำให้มีกำลังใจดีๆ มีความรู้สึกดีๆ แล้วแม่ก็จะบอกเสมอว่า กว่าเราจะมาอยู่ตรงนี้ต้องผ่านอะไรมาเยอะมาก และก็เหนื่อยมามากเหมือนกัน ไม่ได้มาแบบสบายๆ เพราะงานทุกอย่างที่ได้มาต้องเจอโน่นเจอนี่ เหมือนมีอุปสรรคมากมาย ก็เลยรู้สึกว่าเราเริ่มมายังไง ก็ประคับประคองตัวเองไปแบบนั้นดีกว่า เป็นตัวเราเหมือนเดิม มันมีความสุขมากกว่าที่เราต้องมีภาพให้คนอื่นเห็นตลอดเวลา ซึ่งมันก็คือการหลอกคนอื่นแล้วเราจะหลอกตัวเองด้วยหรือ โอเค. เราก็เป็นตัวเราแบบนี้ดีกว่า

    ภาพภายนอกที่คนมองกับภาพตัวจริงของแพนแตกต่างกันมากมั้ย?
  • ถ้าคนที่ไม่ค่อยรู้จักจะเห็นเราเฉยๆ นิ่งๆ เรียบร้อย แต่พอสนิทมากหน่อยจะได้เห็นแพนเป็นอะไรอีกมุมหนึ่งที่ออกจะติงต๊องหน่อยๆ ดูแปลกไป อย่างแพนมาทำงานใส่แต่ส้นสูง แต่พอมาอยู่อีกมุมหนึ่งแพนอาจจะใส่เสื้อยืดกางเกงขาสั้น รองเท้าผ้าใบวิ่งเล่น หรืออยู่ดีๆ แพนก็สามารถลุกขึ้นมาเต้นได้ เป็นอารมณ์ส่วนตัว เต้นขำๆ เวลาอยู่เพื่อนสนิท ก็จะเฮฮาเอนจอยกันไปได้

    อนาคตในวงการบันเทิงที่แพนวางเอาไว้?
    ถ้
  • ามีโอกาสได้ทำก็ทำไปก่อน และเรียนไปด้วย แพนยังไม่ได้มองข้างหน้าว่าต้องทำอะไร รู้สึกว่าเราก็ไปของเราเรื่อยๆ แบบนี้ดีกว่า แต่ถ้าวันหนึ่งแพนเปลี่ยนไปทำอะไรจริงมันคงมีทางได้แยกออกไป ถ้าเราต้องเปลี่ยนไปทำจริงๆ เหมือนตอนเด็กแพนอยากเป็นแอร์โฮสเตส อยากเป็นครู แต่ตอนนี้ก็เฉยๆ แล้ว เพราะพอเราโตขึ้นได้เห็นมุมมองอะไรมากขึ้น รู้สึกว่ามันไม่ได้สนุกอย่างที่คิดเลยจริงๆ การเป็นแอร์โฮสเตสนี่มันเหนื่อยนะ เราอยู่อย่างนี้ก็ดีแล้ว ตอนนี้ก็เลยยังไม่อยากคิดว่าจะเป็นอะไรจะทำอะไร อยากทำงานตรงนี้ก่อน อยากเป็นนักแสดงที่ดี และเป็นนักเรียนที่ดีของอาจารย์ค่ะ พยายามประคับประคองสองส่วนนี้ให้ดีที่สุดก่อนค่ะ


    สนับสนุนเนื้อหาข่าวโดย









    ภาพยนตร์บันเทิง ฉบับวันที่ 28 ก.พ. - 6 มี.ค. 50


    หน้านี้ถูกเปิดอ่านแล้ว  ครั้ง
    ดูเรื่องอื่น >>
    helper end

    ความคิดเห็นเกี่ยวกับ: Jazzy Lady แพนเค้ก-เขมนิจ จามิกรณ์

    แสดงความคิดเห็น

    ซ่อนความคิดเห็น

    รำคาญข้อความโฆษณา หรือพบข้อความไม่เหมาะสม กรุณาช่วยกันคลิก " แจ้งลบ " เพื่อช่วยให้ทีมงานดำเนินการลบข้อความดังกล่าวได้รวดเร็วยิ่งขึ้น ขอบคุณมากค่ะ

    จำนวนข้อความทั้งหมด 169

    1. Re: Jazzy Lady แพนเค้ก-เขมนิจ จามิกรณ์

    2. Re: Jazzy Lady แพนเค้ก-เขมนิจ จามิกรณ์

    3. Re: Jazzy Lady แพนเค้ก-เขมนิจ จามิกรณ์

    4. Re: Jazzy Lady แพนเค้ก-เขมนิจ จามิกรณ์

    5. Re: Jazzy Lady แพนเค้ก-เขมนิจ จามิกรณ์

    6. Re: Jazzy Lady แพนเค้ก-เขมนิจ จามิกรณ์

    7. Re: Jazzy Lady แพนเค้ก-เขมนิจ จามิกรณ์

    8. Re: Jazzy Lady แพนเค้ก-เขมนิจ จามิกรณ์

    9. Re: Jazzy Lady แพนเค้ก-เขมนิจ จามิกรณ์

    10. Re: Jazzy Lady แพนเค้ก-เขมนิจ จามิกรณ์

    11. Re: Jazzy Lady แพนเค้ก-เขมนิจ จามิกรณ์

    12. Re: Jazzy Lady แพนเค้ก-เขมนิจ จามิกรณ์

    13. Re: Jazzy Lady แพนเค้ก-เขมนิจ จามิกรณ์

    14. Re: Jazzy Lady แพนเค้ก-เขมนิจ จามิกรณ์

    15. Re: Jazzy Lady แพนเค้ก-เขมนิจ จามิกรณ์

    16. Re: Jazzy Lady แพนเค้ก-เขมนิจ จามิกรณ์

    17. Re: Jazzy Lady แพนเค้ก-เขมนิจ จามิกรณ์

    18. Re: Jazzy Lady แพนเค้ก-เขมนิจ จามิกรณ์

    19. Re: Jazzy Lady แพนเค้ก-เขมนิจ จามิกรณ์

    ร่วมแสดงความคิดเห็น

    [เพิ่มเติม]

    รหัสความปลอดภัย

    ต้องการรหัสอื่น

    เงื่อนไข การร่วมแสดงความคิดเห็น ข้อความที่ท่านได้อ่าน เกิดจากการเขียนโดยสาธารณชน และส่งขึ้นมาแบบอัตโนมัติ เจ้าของเว็บบอร์ดไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆทั้งสิ้น เพราะไม่สามารถระบุได้ว่าเป็นความจริงหรือ ชื่อผู้เขียนที่ได้เห็นคือชื่อจริง ผู้อ่านจึงควรใช้วิจารณญาณในการกลั่นกรอง และถ้าท่านพบเห็นข้อความใดที่ขัดต่อกฎหมายและศีลธรรม หรือเป็นการกลั่นแกล้งเพื่อให้เกิดความเสียหาย ต่อบุคคล หรือหน่วยงานใด กรุณาส่ง email มาที่ feedback@sanook.com เพื่อให้ผู้ควบคุมระบบทราบและทำการลบข้อความนั้น ออกจากระบบต่อไป ขอขอบพระคุณล่วงหน้า มา ณ โอกาสนี้